10-09-08

Belofte maakt schuld

Tja misschien was ik toch wel wat overmoedig om me op te geven voor de 20km nu zondag. Maandag liep het heel vlot maar vanmorgen was het heel wat minder. Aiai en zondag moet ik dan nog het dubbele doen. Slik dat zal dus vree deugd gaan doen... maar zoals een echte Smurfin het betaamd zal ik al is het kruipend op handen en voeten de afstand afleggen. Voor het goede doel kan het altijd net iets meer hé. Ik ben trouwens de enige vrouw die zich voor de 20 km had opgegeven. Dus ik moet maar aankomen om de eerste te zijn  Smile . De gedachte alleen al, want er is toch geen tijdsregistratie. Dat zal dus via mijn superpolar moeten. Vandaag al een nieuwe batterijtje in footpod gedaan want maandag had ik het natuurlijk weer zitten. Bah een nieuw toerke uitgestippeld en ik had geen idee hoe snel en hoe ver ik gelopen had. Dus vanmorgen hetzelfde gelopen zodat ik de statistiekskes kon bijwerken. Je zal die kmteller nogal eens de hoogte inzien gaan hoor!

 

09:54 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-09-08

Goed begonnen is half gewonnen

Net op tijd uitgerust van de laatste kampen is onze kroost weer naar school vertrokken. Annelies is zaterdag van haar avonturenkamp thuisgekomen. Nog geen plaatjes want haar wegwerpfototoestel was nog niet opgetrokken. Daar had ze geen tijd voor gehad.

Jolien is vrijdagavond doodop thuis gekomen. 5 dagen sporten van 's morgens tot 's avonds en alle verplaatsingen zelfstandig doen zonder hulp. Maar wat een kamp zeg, echt chapeau voor de organisatie. 15 jongeren allen in een rolstoel maar allemaal met een stralend gezicht gaven ons vrijdag een baseball-demonstratie. Wat hebben zij dan heel die week gedaan? Tennis, basketbal, handbal, baseball, kogelstoten, speerwerpen, rolstoelracen, boccia (soort petanque), judo, oriëntatieparcours, ... Kortom teveel om op te noemen. Jolien is een echte sportgriet aan het worden. Even wat sfeerbeelden.BaseballBasketBoccia

 

 

 

Dankzij To Walk Again kunnen alle jongeren genieten van deze fantastische ervaringen.

En met zo'n actieve dochters kan de moeder natuurlijk niet achterblijven. Ook ik ben de maand begonnen met een rustige bosloop van 11km. Meteen na het werk deze middag gaan lopen want als die meiden zo terugkomen van een eerste schooldag dan is daar geen tijd meer voor. Verder heb ik nog heel wat voor de boeg:
14 september 20 km voor het goede doel "Tour de Cure" in de Lilse Bergen georganiseerd door mijn werk ten voordele van kinderen met diabetes type 1.
21 september waarschijnlijk ook 20 km voor het goede doel "Muco" in Zevendonk
12 oktober halve marathon Eindhoven

21:42 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-08-08

Het is weer voorbij die mooie zomer...

Hey bloggertjes,
het is weeral een hele tijd geleden dat er nog iets op mijn blog is verschenen. Ik heb zelfs al reclamaties gekregen. Maar hier zijn we dan weer.
Juli stond in het teken van koffers inpakken en uitpakken, wassen en strijken ... tja dat heb je met al die meiden die steeds op kamp gaan. De laatste week van juli was het weer pakken maar nu ook voor ons. Met de hele familie op reis naar Zuid-Frankrijk voor 2 volle weken!
Na een lange rit zijn we 2 augustus aangekomen in Montoullieu. Een gehucht van 5 man en een paardenkop, maar de eerste avond was het al groot bal. Elke festiviteit wordt daar geopend met een petanquewedstrijd, dan wordt het buikje gevuld aan het buffet en daarna worden de beentjes gestrekt met nostalgische plaatselijke volksmuziek met de nodige glaasjes wijn erbij. Wat kan het leven toch simpel zijn. Lekker uitslapen, alles op z'n gemakje, eten wanneer je wil, uitstapjes maken, spelletjes spelen, plonzen in het zwembad, boekje lezen ... Dat deed ongelofelijk veel deugd. Zeker omdat we vorig jaar door de operatie van Jolien niet op reis zijn kunnen gaan. Dus was het genieten voor 2 jaar en dat hebben we dubbel en dik gedaan. Tussen al de bagage zaten warempel nog mijn loopschoenen, met footpod en hartslagmeter ... alleen die zijn er dan ook blijven zitten. De eerste week was er een hittegolf van rond de 38°C: veel te warm om te lopen. De tweede week was de t° wat gezakt maar vond ik de omgeving wel heel heuvelachtig en was ik al moe bij de gedachte alleen. Tja zo leven als God in Frankrijk ... je wordt er een beetje lui van. Dus geen excuus, gewoon een heel zwak moment van mij.

Na 2 weken was de pret uit en moesten we weer huiswaarts keren. Het werk wachtte weer op mij. Weer alles uitpakken, wassen en strijken want ondertussen zijn die meiden weeral op kamp met als thema 'de aap uithangen' voor Annelies en 'omnirolstoelsport' voor Jolien. Alleen onze jongste telg is nog thuis want die had uiteindelijk afgehaakt voor haar turnkamp.

Vandaag de schoolboeken van Annelies opgehaald zodat ze deze week nog gekaft kunnen worden. Haar fiets is ondertussen ook weer opgeknapt met nieuwe banden. Elke dag naar Oostmalle rijden, is van bij ons toch een ritje van 10 km enkel. Dat is dan weer goed voor haar conditie.

Ondertussen zijn mijn loopschoenen weer helemaal ingelopen. Ik heb meteen na de reis de draad weer opgenomen en gisteren stond er 11km op de teller. Nu geen excuses meer maar gewoon lopen want anders wordt Eindhoven wel heel moeilijk. Het loopt in ieder geval vlot en ik geniet er weer van.

En dan nu nog een primeur!
Jolien haar handbike is uiteindelijk geleverd. Ze vindt het gewoon keileuk en is er helemaal weg van. Natuurlijk veel nieuwsgierige blikken van de buren. Elke dag vraagt ze zelf om te biken. Ondertussen kan ze het stuk al zelf aan- en afkoppelen. Weer een grote stap in zelfstandigheid en het vergroot haar actieradius buitenhuis enorm. Stilaan de afstand opbouwen en nog wat spelen met de vitessen.
En dan hier enkele impressiebeelden van onze 'Start-to-biker'
hanbike blog handbike blog2

21:20 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-07-08

De Rode Lantaarn

De laatste week stond weer volledig in het teken van onze favoriete loopsport. Alleen jammer dat het weer er niet zo over dacht.
Donderdagavond was het wat aan het miezeren en het zag er niet naar uit dat het droog zou worden. Vlug het eten gemaakt voor de kroost en dan ben ik in mijn loopplunje gesprongen voor een rustige duurloop. Nog geen 5 minuten weg of het viel met bakken uit de lucht. Weer een poosje miezeren en dan weer die kraan vollebak opengedraaid.  En zo was het nog een paar keer.  Question Mark Mensen kunnen je dan altijd zo raar aankijken maar Smurfineke heeft karakter en doorgezet! Uiteindelijk een rustig duurloopje van 1u15 met een avg van 128? Oepsie volgens mij houdt mijn Polar niet zo van nattigheid. So what? De training ging goed en zo was ik zeker dat ik klaar was voor de estafette.

Zaterdag was het dan weer D-day. Na de kinderen bij oma en opa afgezet te hebben, zijn we rechtstreeks naar Rijkevorsel gereden. Op zoek naar de dames waarmee ik een team vormde en daar waren ook al Ruth, Julie, Marc, Koen en Bob.
"De rode Lantaarn" is uiteindelijk onze teamnaam geworden. We gingen ervan uit dat we zowiezo bij de laatsten zouden eindigen. 3 van de 6 bleken niet meer in conditie te zijn en nog amper gelopen te hebben. Er was uitgerekend dat we zouden eindigen rond 4u26. Er was een bus voorzien om ons naar de wisselpost te brengen. Nog even naar de start gekeken en dan snel naar de bus.
Ruim een uur koekeloeren voor het mijn toer was. Ondertussen heb ik wel Wim voorbij zien komen goed op schema. Onze wisselpost was al aardig leeg gelopen toen ik mijn maatje zag aankomen. Ik liep zelf het stuk van Beerse naar Oostmalle (8,3 km) aan een vooropgesteld tempo van 9km/u. Wel leuk omdat ik zelf in Beerse woon en dus veel bekende gezichten tegenkwam. Halfweg stonden oma en opa met de kinderen me op te wachten. Na een brikkelbrakkerig weggetje door de weilanden kwam ik in Oostmalle aan en heb ik nog even versneld. Ik werd er onthaald met een luid gejuich van de andere estafettelopers die vol ongeduld op mij zaten te wachten zodat de bus naar Rijkevorsel kon vertrekken. We konden toch een kwartier eerder vertrekken dan er door de organisatie was voorzien. Dat viel weeral mee want dan zou Wim niet zo lang op mij moeten wachten. Terug aan de parking vlug een paar truien uit de auto genomen en in looppas naar de finish. Noemen ze dat nu uitlopen?
Even zoeken en daar stond Wim te bibberen met een oversized trui van een kennis. En?... 3u01'00 oh dat is spijtig ... nog een minuutje verwijderd van zijn doelstelling, maar toch weer een nieuwe PR.
Wim kreeg het toch wel koud en was duidelijk vermoeid. Dus terug naar de auto en naar oma gereden. Daar stond de tafel al gedekt en moesten we alleen maar aanschuiven. Oma had niet meegelopen omdat ze sinds Torhout toch nog behoorlijk last heeft van haar heup. Maar ze had het heel aangenaam gevonden om al die bekenden eens af te kijken en aan te moedigen.

Uiteindelijk is ons team niet de rode lantaarn geworden: voorlaatste met een tijd van 4u16. Dat hebben we weeral goed gedaan se.

Vandaag was het rustdag. Allez ja, ons Annelies kwam naar huis van het kamp in Zuid-Frankrijk rond 12u30. Gedaan met de rust. Een stralende dochter wuifde me al lachend toe.  Cool Die had het dus keitof gehad. En ze hadden allerlei coole, megabankelijke deathrides, dagtochten, miss France verkiezing ... gedaan. De eerste 2 uur stond haar bebbel niet stil. En wij die dachten dat ze wel doodop zou zijn van die nachtelijke busreis.
De wasmachine draait weer op volle toeren. Nu de koffer van Jolien pakken want die vertrekt dinsdag op kamp naar de Limburg Maasmechelen.

Leve de vakantie! Nog 3 weken en dan is het onze toer.

19:47 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

05-07-08

Een gouden paar

ja ja, Wim en ik zijn een gouden paar. triarcblog
Neen,  we zijn nog geen 50 jaar getrouwd maar we hebben wel allebei een gouden plak meegebracht van het Belgisch Kampioenschap TRIARC te Belsele. Wim won de categorie heren recurve en ik de categorie dames recurve.

Naast de schiettrainingen probeer ik ook de looptrainingen min of meer te volgen. Ik heb de laatste weken meer kortere afstanden gelopen maar gisterenavond dacht ik er nog eens in te vliegen en heb ik een mooie 10 km gelopen. Eerst dacht ik langs het kanaal te lopen maar de zon was me te hevig en als ik loop is dat niet direct mijn vriendje. Daarom besloot ik maar naar de Lilse Bergen te gaan en de lommerte van de bossen op te zoeken. Gelukkig had ik niet veel last van die vervelende zoemende insecten.

Vanmorgen belde ze me nog op voor de estafettemarathon van volgende week en bleek dat ze me hadden uitgekozen voor het langste stuk: van Beerse naar Oostmalle. Nu nog even op zoek naar een originele naam voor ons damesgroepje en een oppas zoeken voor de 2 meisjes. Ons derde zit momenteel in het zuiden van Frankrijk en komt de zondag erna terug.

 

21:06 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-06-08

Eindhoven ... in gevaar?

Gisteren ben ik met Jolien nog een dagje gaan Gasthuisbergen. Een jaar na haar zware rugoperatie is ze voor haar rug genezen verklaard en mag ze weer alles doen wat mogelijk is. Laat die handbike dus nu maar komen. Verdorie die is nog niet binnen en de vakantie is begonnen. Dan zal ik maar weer de vervelende beller uithangen totdat het ding binnen is. Kwestie van de aanhouder die wint  Operator  !!!

Ondertussen wordt de zelfredzaamheid toch een belangrijk item want dochterlief (bijna 14j) wil natuurlijk ook wel eens met vrienden op stap zonder die "ouwe" in de buurt te hebben.
Daarom staat er weer een operatie op het programma. Jammer dat het weer snijden is maar het zal haar levenskwaliteit enorm verbeteren zodat het zeker de moeite waard is. Vraag stelt zich dan wanneer? Euh nu in de vakantie?, nee dank je wij hebben in augustus een reis gepland. September? Euh dan ga ik naar Kreta voor het werk. Oktober dan maar? Oké geen probleem. Tot ik thuis kwam en Wim me aan de halve marathon van Eindhoven deed herinneren. Tja, dat wordt dus even afwachten tot we de juiste datum weten. 

Ondertussen is de schoolvakantie begonnen en hebben al onze smurfjes flink hun best gedaan. Woensdag was het afscheidsreceptie van de laatste jaars van de lagere school. Ja ons klein meisje Annelies gaat in september naar de echte grote school. Deze week alvast de uniform gaan bestellen. oeps het kleinste maatje van de rok was nog een koe te groot. Tja zo vader zo dochter zeker? Dus wordt er nu een minirokje op maat gemaakt. 
Volgende week vertrekt ze met de scouts naar La Douce France; m.n. Gorge de Tarne. Heel mooie streek hebben we op internet gezien. Nu nog om bergschoenen en wat extra t-shirts, shorts....

Tussen al het geshop door probeer ik mijn trainingskes flink af te werken. Nu zal er ook regelmatig een zwempartijtje  bijkomen want ons Marjan is een echte waterrat en nu het vakantie is mag ze wat langer opblijven en kunnen we 's avonds gaan plonzen.

Een prettige vakantie aan al de gelukkigen die er al van kunnen profiteren!

19:55 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25-06-08

Gediskwalificeerd?

Ja, dat is scho'n hé.

Dan loop ik eens een wedstrijd mee en dan zetten zij mij gewoon niet in de uitslag. Ferme mannen zijn dat daar in Brecht. Ik heb nochtans de wedstrijd uitgelopen en er waren er nog veel achter mij. En dan nog netjes bij de madam met het bakske gewacht totdat mijn nummer was ingegeven. Dat was in ieder geval toch de bedoeling. Pff moet ik mij daar zo voor spoeien?

Diskwalificatie zonder uitleg. Snif ik heb nochtans geen lijntje gesnoven.

11:33 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |