21-02-09

Stilte in bloggertjesland

Ik weet het, het is een schande al een maand niets meer op mijn blog gezet en amper blogjes gelezen. Maar deze week ga ik dat proberen goed te maken.

Maar we hebben niet stil gezeten hoor. Tussen allerhande dagdagelijkse beslommeringen probeer ik mijn trainingen in te plannen. Ventjelief heeft me ingeschreven voor de 10 mijl in Antwerpen en dan moet er getraind worden, wil ik er een nieuw PR van maken. De oefen-10mijl van Brugge valt weg want we moeten die dag met collega's van Wim naar de voetbal. Hoihoi, voetbal is eigenlijk niet aan ons besteed. Ach als het eten al smaakt dan spoelen we die match wel met het nodige vocht door.

Het winterseizoen van het boogschieten loopt ook ten einde en dan vinden de kampioenschappen plaats. Op de Beker van Vlaanderen haalde ik een 5de plek (verdorie er had meer ingezeten) en verder kon ik me ook voor het BK selecteren. Vol verwachting kijken we uit naar wat warmere tijden zodat we weer buiten kunnen trainen zonder dat onze handen bevriezen.

De kindjes hebben het ook druk in "groot" worden (maw puberen).
Marjan is in volle voorbereiding van het turngala en kan je dus tegenwoordig in allerlei superflexe standen tegenkomen.
Jolien heeft net een opendeurdag van de dansschool achter de rug maar moet weer hard oefenen want ze zijn een dvd aan het opnemen van alle dansen die ze tijdens de 5 jaar dat ze bestaan hebben geleerd.
Annelies heeft ondertussen de eerste stappen gezet in competitiebadminton en ze doet het niet slecht. Binnen 2 weken is het haar eerste individueel kampioenschap volgens leeftijd. Benieuwd hoe dat zal gaan.

Verder hebben we de laatste week mileuvriendelijk met de fiets doorgebracht. Onze auto begon wat raar te doen, dus naar de garage. Allez lap, dat zou een serieuze rekening worden. Daarom hebben we groothartig besloten om de slabbakkende economie een duwtje in de rug te geven door een nieuwe auto te bestellen: een Citroên C8. 

Voor de carnavalfreeks vergeet je paard in de gang niet af en toe uit te laten hé!

 

17:14 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

22-01-09

Als het lopen niet kan ...

dan springen we maar op de fiets.

Vorige week in het Zwarte Woud ben ik zeer flink geweest. Elke morgen extra vroeg opgestaan om 45 min te lopen/crosstraining te doen. Enige dame van de firma trouwens. Enkele mannelijke collega's deden ook wat stoer maar de 2de dag konden die het vroege opstaan niet opbrengen. De watjes, ik ben nochtans ook aan de bar blijven hangen.   

Na al de meetings werd er dan toch even tijd vrijgemaakt om een fikse wandeling te maken en die eindigde bij een openlucht ijspiste. Tof, dat kon ik niet voorbij laten schieten dus het duurde niet lang of menige collega's hadden de schaatsen aangetrokken. De schaatsen waren wat groot uitgevallen en natuurlijk eindigde heel het avontuur met een bloederige blaar.

Het gevolg is dat die juist op de rand van mijn schoen zit en het bijzonder pijnlijk is om ermee te lopen. Dus ben ik maar op de fiets gesprongen en peddel ik regelmatig wat intervaltrainingen. Hopelijk kan ik volgende week weer pijnloos in mijn schoenen en kan ik de looptrainingen terug hervatten. Dat zal nodig zijn, wil ik op 1 maart in Brugge gaan lopen. Het wordt dus nog even afwachten.

19:35 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-01-09

Winterse taferelen

Mooi hé die witte landschappen. Maar brrr koud hé.
Ook niet erg praktisch om buiten te komen, zeker als je in een straat woont waar er nooit een zoutstrooier passeert. Met de fiets is het nog altijd uitkijken geblazen. Marjan is zelfs een paar keer tevoet gegaan. Speed Skating
Met die stevige vrieskou en glibberige ondergrond staan mijn loopschoenen lekker droog en warm in de gang. Ik ben die zware bronchite en gebroken ribben van vorig jaar nog niet vergeten. Dus mij zie je nu niet lopen hoor. Maar wel met de kids gaan schaatsen. In die schaatshal was het warmer dan buiten. Dat was leuk, maar ai mijn rugske vond het achteraf niet zo leuk.

Stationary BikeGelukkig staat mijn hometrainer steeds klaar in de living. Een uurtje stevig fietsen is ook niet mis. Ik denk dat de fitnessclubs hoogdagen hebben.
Volgende week kan je me er ook vinden maar dan wel in "Schwarzwald". Yep, bibi is weer 4 dagen met het werk op trot. Geen funreis maar bittere ernst met vergaderingen van 's morgens tot 's avonds. Het hotel heeft een schitterende wellness en fitnessacodomatie. Al zal ik er elke dag minstens een uur vroeger moeten opstaan om er gebruik van te kunnen maken.

Hopelijk kan ik daarna thuis ook weer de lopertjes aantrekken.  

18:52 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-12-08

smul, hik, pakje ... tis feest

Prettige Kerstdagen

&

een gelukkig Nieuwjaar!

kerstmis 2008 008

11:15 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

08-12-08

Hij komt, hij komt ... en hij is geweest ...

 6 december is de enige dag van het jaar dat onze meisjes graag als "kind" door het leven willen gaan. Blijkbaar zijn ze toch nog braaf genoeg geweest om het bezoek te krijgen van die goede man. En, hij had een flinkgevulde zak bij. De uitschieter was natuurlijk de WII. Wel, ik heb onze meisjes nog nooit spontaan zo actief gezien. Er werd vanmorgen zelfs over spierpijn gesproken. Een ideale ontspanning tussen het leren door want ja de examens zijn er ook weer.

Nu Jolien zich elke dag weer wat beter voelt en we de dokters even niet meer willen zien, heb ik mijn loopschema weer opgerakeld. Tjonge dat deed deugd en het was in het weekend prima loopweer. Laat al die mensen maar hun kerstboom zetten, ik was lekker frisse lucht aan het opsnuiven. En die kerstboom komt volgend weekend wel.

 

21:29 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-12-08

December

Het is weer december. De Sint wordt ook bij ons verwacht en met grote ogen wordt er naar een WII uitgekeken. Maar zal die dat ook brengen? Zaterdag weten we wellicht wat meer.

December is ook nog een drukke werkmaand met de implementatie van een nieuw computerprogramma. Wij zijn uitgekozen als pilootland en hebben dan ook de primeur om er als eerste in Europa mee van start te gaan maar dat wil ook zeggen dat alle bugs en troubleshootings ook bij ons terecht komen. Ach ja, met al die extra uurtjes kunnen we dan weer de kerstcadeautjes aankopen.

Want ja december is ook nog de maand van een boom in huis te zetten en te versieren. Met daaronder een overjaarse stal en een geplakte Jozef want die zijn hoofd is er vorig jaar afgevallen. Wellicht zullen er ook nog enige knutselwerkjes in onze woonkamer te bewonderen zijn. Maar het allerbelangrijkste zijn natuurlijk de pakjes onder en vooral naast de boom. Hoe meer hoe liever en de zorgvuldig ingepakte cadeautjes zullen spoedig verfromfraaid onder de boom liggen door al die nieuwsgierige pollekes van de babysmurfjes.

December de maand van cadeautjes kiezen en kopen. Maar de hamvraag blijft vooral: wat gaan we eten? Koken we zelf of bestellen we iets bij de traiteur? Hoeveel gangen? Tja het worden vast weer culinaire hoogdagen.

December is ook eens het moment om na te gaan wat het jaar ons heeft gebracht. We hebben onze portie ellende weer flink gehad en op loopvlak had ik toch ook wat meer verwacht. Verplichte looppauzes door gebroken ribben, operatie Jolien en ziekenhuisopnames en niet te vergeten ook mijn luiwammesperiodes. Toch zijn er heel wat uurtjes getraind. Een pr op de 10miles van Antwerpen (tja het was ook wel mijn eerste), 2x 20km en de halve marathon van Eindhoven.  
Maar laat ons niet vergeten dat we ook enkele schitterende prestaties hebben geleverd met het boogschieten. Hoogtepunten waren natuurlijk de Belgische en Europese titel Triarc.

Nu 2009 niet meer zoveraf is, is het ook weer het moment om nieuwe plannen te maken. Geen goede voornemens maar gewoon een kalender met enkele pieken. Voilà, ik ga voor een nieuw pr op de 10 miles en de halve marathon en meer hoeft het voor mij niet te zijn.

 

21:11 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

20-11-08

Stressy period

 

 

 

 

 

 

 

 

Jolien was begin van de maand terug thuis maar toch wat kwikkelkwakkelig. Maar ik kon toch zo tussendoor wat gaan lopen. Netjes een schema uitgezocht voor 10 weken. Dat maakt het toch net iets makkelijk om te gaan lopen, want dan staat het zo zwart/wit voor je.

Verder zijn we nog altijd vliegende fotograaf op de Marathon van Kasterlee voor manlief. Voor zij die een drievuldigheid zagen voorbij hotsen. Dat waren dus Jolien, opa en ik. Reppend van het ene naar het andere punt om flitsend beeldmateriaal te verzamelen. We hebben toch ook ruim 7km afgejakkerd met een blik op de klok. Tja het is nie simpel om zo'n vliegend hert telkens voor te zijn. Natuurlijk waren alle smurfjes fier op de superprestatie van papa. En dat is dan meteen het enige goede nieuws van de maand.

Met Jolien zagen we het stilletjesaan meer en meer achteruitgaan. Dinsdag was ze echt ziek en had ze veel pijn. Dat kan niet dus naar Leuven bellen. Toch maar eerst naar de kinderarts in Turnhout. Toen die Jolien onderzocht, wist ik al genoeg. Wij zouden wel naar Leuven gestuurd worden. En ja hoor, nog eens telefoneren van doktertje naar dokterje (dat klapt wat beter hé). Een briefje in ons pollen geduwd met de boodschap om naar Leuven te vertrekken en ons bij spoed aan te melden. Misschien ook beter een pyjamaatje meenemen. Allez lap, daar gingen we weer.
Nog even de andere meisjes bij oma en opa droppen en dan naar de spoed.
Aanmelden en ja 'Jolien die wordt verwacht, ga maar naar box 6' , geen wachtzaal voor ons en die zat anders boemvol. Direct was de dokter daar en die was al volledig gebriefd. Groot misterie wat de problemen veroorzaakte en wat doet een dokter die het niet weet? Juist, Jolien heeft alle medische beeldvormmachines nog eens kunnen bewonderen. Enfin toen er min of meer zekerheid was, werden we naar de kinderafdeling gestuurd. Gelukkig is ze nu weer aan de beterhand en mocht ze vanmiddag naar huis. Nog een weekje met die vervelende troep in en aan haar buik. Maar dan mag alles er voorgoed uit.

De zusjes weer blij dat vanavond weer iedereen thuis was. De blije thuiskomst werd op verzoek van de jongste gevierd met videe en frietjes. Niet voor Jolien want die staat op dieet. Niet voor af te vallen maar wel om haar darmpjes te sparen.

Marjan had dan nog op de turnles haar voet bezeerd en mankte toch serieus. Dus, ja hoor weer naar de dokter die ons doorstuurt voor een foto. Mogelijks een voetbeentje gekwetst. Daar kunnen we morgenvroeg weer voor gaan.

Mijn training van morgenvroeg valt dus weeral in het water en in de namiddag moet ik gaan werken. De stressmeter is hier weer serieus aan het stijgen.

20:30 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |