11-05-09

Een rustig weekje

Een rustig weekje achter de rug. Een beetje lopen, een beetje fietsen en een beetje van de zon genieten.

Zaterdag nieuwe loopschoenen gaan halen. Zoals altijd blijf ik trouw aan mijn Nike Pegasus Rideliner. Ditmaal met gele afwerking. Omdat het zondag moederdag was, kreeg ik er nog een cadeautje bovenop: kookboekje, halsketting, fitnessreep, chocolaatje met anti-oxidanten (kan niet slecht zijn) en een gelleke voor de voetjes eens te soigneren. Ge zou voor minder nieuwe schoenen gaan halen. Wim was mee en daar heb ik ineens van geprofiteerd om met hem nog een andere winkel binnen te stappen voor 2 nieuwe broeken. Voilà sé hij kan er weer tegen.

Voor de rest is hier alles onder controle.
Annelies is weer terug de oude.
Donderdag staat er een company meeting op het programma.
Maar vrijdag: YES vertrekken we op weekend naar Centerparks Peer. Samen met mijn ouders doen we dit elk jaar een keertje. Voor de kinderen is het grandioos en het is eens lekker relax.

Ondertussen blijven we bezig. Ik moet eens dringend een volgende uitdaging programeren.

18:33 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-05-09

Het was me weer een weekje

Vorige zondag de kindjes bij oma en opa in Antwerpen afgezet. Oma volop bezig de koffers te pakken want zij vertrokken 's nachts op reis. Opa heeft ons in het centrum gedropt zodat we via de voetgangerstunnel naar linkeroever konden gaan. Eerst mijn startnummer afgehaald. Terwijl ik die aan het opspelden was, kwam nog een collega van mijn werk. Ook toevallig in die drukte.

Rustig naar mijn startvak 'gele' met als doel de 10 mijl uit te lopen en graag binnen 2uur.  En dan wachten, wachten, een babbeltje met volstrekt onbekenden, aftellen ... Ja ze zijn vertrokken... Yep zij wel maar wij nog niet. Na 20 min kwam er eindelijk beweging in de zaak. Stapvoets naar de startlijn en hup weg waren we.

Een massa volk langs de kant is toch wel fijn. Blancefloerlaan afdraaien en hup brugje over om dan te dalen naar de Kennedytunnel. Het blijft toch een fijn gevoel hoor. Sorry voor de bestuurders in de file maar gelukkig waren er toch vele die ons aanmoedigend betoeterden. Een stevig klimmetje naar het gerechtsgebouw en vlak voor de kaai de eerste drinkpost. En ik bleef maar lopen. Vorig jaar heb ik de 2de helft verschillende stukken moeten wandelen maar nu kwam ik aan de konijnenpijp in looppas. Een lang stuk naar beneden maar dan een flink zwaar stuk om er weer uit te "kruipen". Verschillende EHBO'ers op post. Blijkbaar de plek met uitstek om te sneuvelen. Eenmaal uit de tunnel nog een rondje draaien en dan recht op de finish. Hoor ik ineens 'hé mama van Jolien je bent er bijna!' Een bekend gezicht uit Beerse, waarschijnlijk was haar man al een half uur binnen. Nog even volhouden tot aan de streep. Pfff het zat erop. Missie volbracht. Het gevoel zei 'goed gelopen meiske', mijn Polar bevestigde dit ook. Alleen was de afstand volgens mijn Polar 400m langer. Tja en het zijn dus die 400m die me net boven de 2 uur gebracht hebben. Damm, maar toch was ik content. Ik zal nu eenmaal nooit een snelle loper zijn. Maar ik heb toch maar weer mooi gedaan, pep ik mezelf op.

Niks stijve spieren, niks zere rug, niks zere knieën ... mijn lichaam bevestigd dat ik het aankan.

Deze week nog niets gelopen. Ma en di rustdag en woensdag? CRISIS
Op de middag spoedvergadering op het werk. Geen crisis bij ons, flinke winsten en stijgende omzetten maar toch wil men reorganiseren om de klanten zogezegd nog beter van dienst te zijn. Hoe gaan ze dat doen? Door out te sourcen, yep de kans is groot dat mijn afdeling wordt uitbesteed. Volledig of gedeeltelijk, het is nog niet bekend en de definitieve beslissing kan nog een paar maanden op zich wachten. Enfin, ik ben er niet goed van. Dit is echt wat ik graag doe, dicht bij huis en prima uren om met de kinderen te combineren. 
Toen ik thuis kwam, lag er een zielig Anneliesje op de zetel met vreselijke buikpijn. Naar de huisdokter en die verwees ons meteen door naar de spoed. 2uur later lag ze al op de operatiekamer : een flink ontstoken appendix. Al bij al viel het nog mee, net niet gesprongen. Wat een dag.

Vandaag is ze weeral thuis. Nog wat herstellen en binnen een paar dagen is ze weer de oude. Nooit geweten dat ze zo'n stil meisje kon zijn.

  Crazy 1 De laatste dagen heb ik me voortgesleept. Lang geleden dat ik me zo down heb gevoeld. Piekeren helpt niet maar dat doe je automatisch. Nergens zin in, geen honger maar ik moet vooruit. Sebiet ga ik lopen. Het moet, ik moet al die frustraties kwijt, wil ik nog wat kunnen genieten van de 2 communiefeesten dit weekend.





15:52 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-04-09

Klaar voor de strijd

Alle snottepieters, kuchjes en sinusperikelen zijn de deur uitgestuurd dus kunnen we er volop tegenaan. Lekker genieten van het mooie weer, een betere voorbereiding voor Antwerpen kan je niet hebben. Dus geen excuses meer om niet te gaan lopen.

In de paasvakantie was Jolien een week op kamp aan de zee en hebben wij er ineens van geprofiteerd om met de 2 zusjes een paar dagen aan de kust door te brengen. Op het programma stonden stonden natuurlijk enkele fikse duinwandelingen. Ai ai die kuitjes.

Zaterdag was het de laatste rolstoeldansles van het seizoen. Er moesten nog een paar dansen gefilmd worden om de dvd compleet te maken. In 5 jaar werden er 19 choreografieën ingestudeerd. In september begint het nieuwe seizoen met een nieuwe juf dus werd zaterdag de les met een afscheidsfeestje afgesloten en heerlijke tapas. Nu staan er nog demonstraties op het programma.

Deze week nog wat loslopen en hopen dat we zondag een goeie dag hebben. Voor de zekerheid heb ik zaterdagmorgen maar eens 16km gelopen. Dat maakt dat ik toch een beetje geruster naar de Koekestad kan vertrekken.

18:28 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

31-03-09

Nu even niet

Geveld door een stomme kopvalling met alles er op en eraan, heb ik sinds zaterdag een looppauze ingelast. Voel me veel te beroerd om ook maar enige inspanning te doen. Morgen gaan we het er toch eens terug op wagen want het is nog maar 4 weken tot Antwerpen.

19:06 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-03-09

SOS Piet

Vrijdagavond was het onze jaarlijkse prijzenavond van het boogschieten.
Wim en ik hebben allebei een rozenbeker gewonnen.
Tot mijn verrassing kreeg ik bij de rangschikking van de dames een nevenprijs: een grote boodschappentas van de Carrefour gevuld met al wat koek en snoep is. Ai ai weer een kast vol lekkers. Zucht...
Verder kan elke deelnemer nog een naturaprijs uitkiezen. Wim koos een boormachine en ik heb 2 boeken van SOS Piet gekozen. De meisjes waren wat teleurgesteld dat ik niet iets anders genomen had, maar wie stond er gisteren te neuzen in de boeken?  Juist ja, Jolien en Annelies kregen opeens de kookkriebels. Zaterdag zijn de pannenkoeken van Piet een groot succes geworden en vandaag stond zijn macaroni met kaas en ham op het menu. Echte keukenprinsessen! Zelfs Marjan die niet van pasta houdt, vond het lekker.

Vanmorgen grote problemen om uit het bed te komen. Heel mijn lijf deed zeer. Dus is Wim maar alleen vertrokken. Eerst nog kokkerellen met de meisjes (je weet wel, Piets macaroni) en vanmiddag rond 15u30 ben ik vertrokken voor een loopje van 13 km. 1021 calorietjes verbrandt met een zanderige bosloop in Beerse (Lilse Bergen en Giels Bos). Eigenlijk was het bedoeld als een wandelroute  maar vermits er geen max. snelheid vermeld wordt, kan je die dus ook lopen.

 

18:43 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-03-09

weer een weekje voorbij

Eindelijk zijn er dan die mooie momenten met zon, een heerlijk loopweer. Daar heb ik dan ook volop van geprofiteerd. Ondanks een bijzonder pijnlijke schouder (ontsteking?) en een paar slechte nachten, ben ik toch blijven lopen en wonderwel had ik tijdens het lopen niet zoveel last.
Het tempo zit steeds beter en als het zo blijft evolueren moet dat resulteren in een nieuw PR in Antwerpen.

Zondag zijn we gaan lopen in Turnhout, daar was de jaarlijkse wandeltocht en vermits het voor ons niet ver is, vind ik het ferm gemakkelijk om eens de pijltjes te volgen ipv zelf een route te plannen. En we waren niet de enige lopers. Dit jaar geen overdreven modderwegen zodat ik de afstand volledig heb kunnen lopen met maar 1 kort oponthoud door een kudde wandelaars. Aangekomen snel naar haar huis om een boke te eten en ons klaar te maken voor het turngala van Marjan.

Oma en opa waren ook opgetrommeld om onze jongste spruit te komen bewonderen. Marjan liep al een hele week kei-zenuwachtig rond en was heel de tijd haar split aan het oefenen. Ook meester Marc kwam kijken en dat was toch wel heel bijzonder. Al zeg ik het zelf, mooi gratieus en je zag dat ze echt geconcentreerd bezig was. Na opa en mama, hebben we een derde generatie turner in de familie. Zal het iets met de genen zijn? Iedereen weer fier op de prestatie van dochterlief.

Deze week zijn er ook weer verschillende loopjes gepland en met top of the bill, zondag 15km in Beerse (tja de wandeltochten vertrekken in Beerse, toch mooi dat ze zo rekening houden met mijn schema).

 

20:28 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-03-09

Tram 4

Tram 4 kwam vandaag ineens bij ons in de straat en die stopte pardoes voor onze deur. Ik mocht er zelfs gratis met mee.

Onze woonkamer wordt weer opgefleurd door mooie kleurrijke bloemen. Een flesje bubbels staat klaar om straks te knallen.
Maar het schema moest ook nog gevolgd worden. Dus na Jolien haar dansles rond half 5 mijn loopschoentjes aangetrokken, drankje en Ipod gepakt en hup op weg naar het bos om een flinke bosloop te doen. Blijkbaar waren er nog met hetzelfde gedacht of schema, misschien waren die ook op die tram gesprongen? In ieder geval zie je nu de winteruitgedoste loper naast een blote-benen-loper lopen. Zou die laatste een kleurtje krijgen van de schaarse zonnestralen? Al moet ik bekennen dat mijn lange broek toch wat warm was en ik morgen waarschijnlijk ook de blote-benen toer op ga. Een zedelijke kniebroek hoor, want nu moet ik me wel een beetje naar mijn leeftijd kleden hé.  Chili 

Het liep als een trein ... heu tram en ik had er graag nog een rondje aangebreid maar bibi moest op tijd thuis zijn om dochterlief van een feestje af te halen. Wim was ook een grote toer aan het lopen en ik had mijn gsm bij met de opdracht voor de meisjes "bel me als papa thuis is, dan kan ik wat langer lopen". Op het einde van mijn 2de rondje nog geen bericht dus dan maar naar huis. Net thuis en stopt er een auto voor de deur. Wim stapt uit? Bleek meneertje bij een nonkel te zijn langsgeweest omdat zijn loopje wat langer was dan verwacht. Zijn geografische kennis van de omstreken is toch ook niet alles. Gelukkig bracht de vriendelijke mens bracht hem dan maar naar huis.

En laat de bubbels nu maar komen!  Chugger 





20:48 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |