19-05-09

Waterpret

Bijna viel het geplande weekend in het water. Donderdagnacht ziekjes en keelpijn, dus maar een voorraadje pillen in huis gehaald om het weekend te overbruggen.

Toch een leuk weekendje gehad met de familie in Centerparks. Genoten van het subtropisch zwemparadijs. Gaan bowlen waar ze waarempel een hulpstuk hadden zodat Jolien ook mee kon doen. Keitof, je moest ze zien glunderen. (fotootje volgt nog) Eerst afgetroefd door Marjan onze jongste en nadien door Jolien onze oudste dochter. Lekker eten want als we weggaan dan koken we niet. Njammie njammie ... ook de kinderen vinden dit zalig. Dan mogen ze smullen wat ze willen. Dus deze week staan er thuis al zeker geen frieten op het menu, maar gezonde uitgebalanceerde maaltijden.

De loopschoentjes zijn niet meegegaan. Dus komen er ook geen kms bij de teller bij. Ach ja we hebben toch heel wat waterpret gehad, wandelingen gemaakt, armspieren gekweekt met bowlen en de spijsvertering nog eens flink van katoen laten geven. Een allround training dus.

Volgende uitstap wordt 2 weekjes naar de Pyreneën in augustus. Iets om naar uit te kijken.

 

 

09:10 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

11-05-09

Een rustig weekje

Een rustig weekje achter de rug. Een beetje lopen, een beetje fietsen en een beetje van de zon genieten.

Zaterdag nieuwe loopschoenen gaan halen. Zoals altijd blijf ik trouw aan mijn Nike Pegasus Rideliner. Ditmaal met gele afwerking. Omdat het zondag moederdag was, kreeg ik er nog een cadeautje bovenop: kookboekje, halsketting, fitnessreep, chocolaatje met anti-oxidanten (kan niet slecht zijn) en een gelleke voor de voetjes eens te soigneren. Ge zou voor minder nieuwe schoenen gaan halen. Wim was mee en daar heb ik ineens van geprofiteerd om met hem nog een andere winkel binnen te stappen voor 2 nieuwe broeken. Voilà sé hij kan er weer tegen.

Voor de rest is hier alles onder controle.
Annelies is weer terug de oude.
Donderdag staat er een company meeting op het programma.
Maar vrijdag: YES vertrekken we op weekend naar Centerparks Peer. Samen met mijn ouders doen we dit elk jaar een keertje. Voor de kinderen is het grandioos en het is eens lekker relax.

Ondertussen blijven we bezig. Ik moet eens dringend een volgende uitdaging programeren.

18:33 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-05-09

Het was me weer een weekje

Vorige zondag de kindjes bij oma en opa in Antwerpen afgezet. Oma volop bezig de koffers te pakken want zij vertrokken 's nachts op reis. Opa heeft ons in het centrum gedropt zodat we via de voetgangerstunnel naar linkeroever konden gaan. Eerst mijn startnummer afgehaald. Terwijl ik die aan het opspelden was, kwam nog een collega van mijn werk. Ook toevallig in die drukte.

Rustig naar mijn startvak 'gele' met als doel de 10 mijl uit te lopen en graag binnen 2uur.  En dan wachten, wachten, een babbeltje met volstrekt onbekenden, aftellen ... Ja ze zijn vertrokken... Yep zij wel maar wij nog niet. Na 20 min kwam er eindelijk beweging in de zaak. Stapvoets naar de startlijn en hup weg waren we.

Een massa volk langs de kant is toch wel fijn. Blancefloerlaan afdraaien en hup brugje over om dan te dalen naar de Kennedytunnel. Het blijft toch een fijn gevoel hoor. Sorry voor de bestuurders in de file maar gelukkig waren er toch vele die ons aanmoedigend betoeterden. Een stevig klimmetje naar het gerechtsgebouw en vlak voor de kaai de eerste drinkpost. En ik bleef maar lopen. Vorig jaar heb ik de 2de helft verschillende stukken moeten wandelen maar nu kwam ik aan de konijnenpijp in looppas. Een lang stuk naar beneden maar dan een flink zwaar stuk om er weer uit te "kruipen". Verschillende EHBO'ers op post. Blijkbaar de plek met uitstek om te sneuvelen. Eenmaal uit de tunnel nog een rondje draaien en dan recht op de finish. Hoor ik ineens 'hé mama van Jolien je bent er bijna!' Een bekend gezicht uit Beerse, waarschijnlijk was haar man al een half uur binnen. Nog even volhouden tot aan de streep. Pfff het zat erop. Missie volbracht. Het gevoel zei 'goed gelopen meiske', mijn Polar bevestigde dit ook. Alleen was de afstand volgens mijn Polar 400m langer. Tja en het zijn dus die 400m die me net boven de 2 uur gebracht hebben. Damm, maar toch was ik content. Ik zal nu eenmaal nooit een snelle loper zijn. Maar ik heb toch maar weer mooi gedaan, pep ik mezelf op.

Niks stijve spieren, niks zere rug, niks zere knieën ... mijn lichaam bevestigd dat ik het aankan.

Deze week nog niets gelopen. Ma en di rustdag en woensdag? CRISIS
Op de middag spoedvergadering op het werk. Geen crisis bij ons, flinke winsten en stijgende omzetten maar toch wil men reorganiseren om de klanten zogezegd nog beter van dienst te zijn. Hoe gaan ze dat doen? Door out te sourcen, yep de kans is groot dat mijn afdeling wordt uitbesteed. Volledig of gedeeltelijk, het is nog niet bekend en de definitieve beslissing kan nog een paar maanden op zich wachten. Enfin, ik ben er niet goed van. Dit is echt wat ik graag doe, dicht bij huis en prima uren om met de kinderen te combineren. 
Toen ik thuis kwam, lag er een zielig Anneliesje op de zetel met vreselijke buikpijn. Naar de huisdokter en die verwees ons meteen door naar de spoed. 2uur later lag ze al op de operatiekamer : een flink ontstoken appendix. Al bij al viel het nog mee, net niet gesprongen. Wat een dag.

Vandaag is ze weeral thuis. Nog wat herstellen en binnen een paar dagen is ze weer de oude. Nooit geweten dat ze zo'n stil meisje kon zijn.

  Crazy 1 De laatste dagen heb ik me voortgesleept. Lang geleden dat ik me zo down heb gevoeld. Piekeren helpt niet maar dat doe je automatisch. Nergens zin in, geen honger maar ik moet vooruit. Sebiet ga ik lopen. Het moet, ik moet al die frustraties kwijt, wil ik nog wat kunnen genieten van de 2 communiefeesten dit weekend.





15:52 Gepost door Christine in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |